هرک اوفتاد مست محبت ز جام دوست

دل زنده می شود به امید وفای یار

جان رقص می کند به سماع کلام دوست

تا نفخ صور بازنیاید به خویشتن

من بعد از این اگر به دیاری سفر کنم

هیچ ارمغانیی نبرم جز سلام دوست

رنجور عشق به نشود جز به بوی یار