به دوستی که غلط می برد گمان ای دوست

مرا رضای تو باید نه زندگانی خویش

اگر مراد تو قتلست وارهان ای دوست

که گفت سعدی از آسیب عشق بگریزد

که گر به جان رسد از دست دشمنانم کار

ز دوستی نکنم توبه همچنان ای دوست