گفته بودی همه زرقند و فریبند و فسوس

تا نگویی که مرا طاقت تنهایی هست

همه را دیده به رویت نگرانست ولیک

همه کس را نتوان گفت که بینایی هست

سعدی آن نیست ولیکن چو تو فرمایی هست