ولیک عذر توان گفت پای سعدی را

مگر کسی که اسیر کمند زیباییست

حکیم بین که برآورد سر به شیدایی

حکیم را که دل از دست رفت شیداییست

در این لجم چو فروشد نه اولین پاییست