قرین دوست به هر جا که هست خوش جاییست

مرا از آن چه که بیرون شهر صحراییست

کسی که روی تو دیدست از او عجب دارم

که باز در همه عمرش سر تماشاییست

امید وصل مدار و خیال دوست مبند