فراغ صحبت دیوانگان کجا باشد

به دست باش که هر بامداد یغماییست

به بوی زلف تو با باد عیش ها دارم

اگر چه عیب کنندم که بادپیماییست

تو را که هر خم مویی کمند داناییست

ز دست عشق تو هر جا که می روم دستی

نهاده بر سر و خاری شکسته در پاییست