شب وصل من و معشوق مرا آخر نیست

همه کس را مگر این ذوق نباشد که مرا

کان چه من می نگرم بر دگری ظاهر نیست

هر شبی روزی و هر روز زوالی دارد

هر که با غمزه خوبان سر و کاری دارد

سست مهرست که بر داغ جفا صابر نیست

هر که سرپنجه مخضوب تو بیند گوید