که مرا طاقت نادیدن دیدار تو نیست

من سری دارم و در پای تو خواهم بازید

خجل از ننگ بضاعت که سزاوار تو نیست

به جمال تو که دیدار ز من بازمگیر

سعدیا گر نتوانی که کم خود گیری

سر خود گیر که صاحب نظری کار تو نیست