تا سر زلف پریشان تو در جمع آمد

دل نماندست که گوی خم چوگان تو نیست

خصم را پای گریز از سر میدان تو نیست

هیچ مجموع ندانم که پریشان تو نیست

در تو حیرانم و اوصاف معانی که تو راست

و اندر آن کس که بصر دارد و حیران تو نیست