چند شاید به صبر پنهان داشت

که نه تنها منم ربوده عشق

هر گلی بلبلی غزل خوان داشت

رازم از پرده برملا افتاد

سعدیا ترک جان بباید گفت

که به یک دل دو دوست نتوان داشت