فتاد و چون من سودازده به سر می گشت

دل از دریچه فکرت به نفس ناطقه داد

نشان حالت زارم که زارتر می گشت

ز شوق روی تو اندر سر قلم سودا

ز خاطرم غزلی سوزناک روی نمود

که در دماغ فراغ من این قدر می گشت