بعد از این عیب و ملامت نکنم مستان را

آب گلزار بشد رونق عطار برفت

صورت یوسف نادیده صفت می کردیم

چون بدیدیم زبان سخن از کار برفت

که مرا در حق این طایفه انکار برفت

در سرم بود که هرگز ندهم دل به خیال

به سرت کز سر من آن همه پندار برفت