بسیار چو ذوالقرنین آفاق بگردیدست

زان گه که درافتادم با قامت فتانت

شاید که در این دنیا مرگش نبود هرگز

سعدی که تو جان دارد بل دوستتر از جانت

این تشنه که می میرد بر چشمه حیوانت