پای ننهاده بود سر بنهاد

عقل با عشق بر نمی آید

جور مزدور می برد استاد

آن که هرگز بر آستانه عشق

روی در خاک رفت و سر نه عجب

که رود هم در این هوس بر باد

مرغ وحشی که می رمید از قید