کان کز غم او کوه گرفت از کمر افتاد

با هر که خبر گفتم از اوصاف جمیلش

مشتاق چنان شد که چو من بی خبر افتاد

هان تا لب شیرین نستاند دلت از دست

صاحب نظران این نفس گرم چو آتش

دانند که در خرمن من بیشتر افتاد

نیکم نظر افتاد بر آن منظر مطبوع