که را مجال سخن گفتنست به حضرت او

که می رود به شفاعت که دوست بازآرد

که عیش خلوت بی او کدورتی دارد

مگر نسیم صبا کاین پیام بگذارد

ستیزه بردن با دوستان همین مثلست

که تشنه چشمه حیوان به گل بینبارد