کدام عیب که سعدی خود این هنر دارد

دریغ پای که بر خاک می نهد معشوق

چرا نه بر سر و بر چشم ما گذر دارد

عوام عیب کنندم که عاشقی همه عمر

نظر به روی تو انداختن حرامش باد

که جز تو در همه عالم کسی دگر دارد