طراوت گل و بوی بهار من دارد

نشان راه سلامت ز من مپرس که عشق

زمام خاطر بی اختیار من دارد

گلا و تازه بهارا تویی که عارض تو

دگر سر من و بالین عافیت هیهات

بدین هوس که سر خاکسار من دارد

به هرزه در سر او روزگار کردم و او