بگریست چشم ابر بر احوال زار من

باز از نگین عهد تو نقش وفا که برد

چندین وفا که کرد چو من در هوای تو

وان گه ز دست هجر تو چندین جفا که برد

جز آه من به گوش وی این ماجرا که برد

گفتم لب تو را که دل من تو برده ای

گفتا کدام دل چه نشان کی کجا که برد