صد شیخ و زاهد از سر راه خدا که برد

توفیق عشق روی تو گنجیست تا که یافت

باز اتفاق وصل تو گوییست تا که برد

جز چشم تو که فتنه قتال عالمست

سعدی نه مرد بازی شطرنج عشق توست

دستی به کام دل ز سپهر دغا که برد