ترک از خراسان آمدست از پارس یغما می برد

آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می برد

شیراز مشکین می کند چون ناف آهوی ختن

گر باد نوروز از سرش بویی به صحرا می برد

من پاس دارم تا به روز امشب به جای پاسبان