بسیار می گفتم که دل با کس نپیوندم ولی

کان چشم خواب آلوده خواب از دیده ما می برد

برتاس در بر می کنم یک لحظه بی اندام او

چون خارپشتم گوییا سوزن در اعضا می برد

دیدار خوبان اختیار از دست دانا می برد

دل برد و تن درداده ام ور می کشد استاده ام

کآخر نداند بیش از این یا می کشد یا می برد