پای گو بر سر عاشق نه و بر دیده دوست

که بر آن زلف و بناگوش و جبین می گذرد

مردم زیر زمین رفتن او پندارند

کآفتابست که بر اوج برین می گذرد

حیف باشد که چنین کس به زمین می گذرد

هر که در شهر دلی دارد و دینی دارد

گو حذر کن که هلاک دل و دین می گذرد