شاید که زمین حله بپوشد که چو سعدی

سلطان صبا پرزر مصریش دهان کرد

از دامن که تا به در شهر بساطی

از سبزه بگسترد و بر او لاله فشان کرد

پیرانه سرش دولت روی تو جوان کرد