خلاف عهد تو هرگز نیاید از سعدی

مگر کسی که چو پروانه سوزد و سازد

مده به دست فراقم پس از وصال چو چنگ

که مطربش بزند بعد از آن که بنوازد

دلی که از تو بپرداخت با که پردازد