خود کرده بود غارت عشقش حوالی دل

بگذشت و باز آتش در خرمن سکون زد

دریای آتشینم در دیده موج خون زد

بازم به یک شبیخون بر ملک اندرون زد

دیدار دلفروزش در پایم ارغوان ریخت

گفتار جان فزایش در گوشم ارغنون زد