جایی که تو بنشینی بس فتنه که برخیزد

فضلست اگرم خوانی عدلست اگرم رانی

قدر تو نداند آن کز زجر تو بگریزد

تا دل به تو پیوستم راه همه دربستم

سعدی نظر از رویت کوته نکند هرگز

ور روی بگردانی در دامنت آویزد