تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

شب عاشقان بی دل چه شبی دراز باشد

عجبست اگر توانم که سفر کنم ز دستت

به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد

ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت