به خنده گفت که من شمع جمعم ای سعدی

عجب نباشد اگر مست تیغ زن بکشد

به یک نفس که برآمیخت یار با اغیار

بسی نماند که غیرت وجود من بکشد

مرا از آن چه که پروانه خویشتن بکشد