شهد ریزی چون دهانت دم به شیرینی زند

خاک پایت نرگس اندر چشم بینایی کشد

روی تاجیکانه ات بنمای تا داغ حبش

آسمان بر چهره ترکان یغمایی کشد

فتنه انگیزی چو زلفت سر به رعنایی کشد

دل نماند بعد از این با کس که گر خود آهنست

ساحر چشمت به مغناطیس زیبایی کشد