سعدی تو را به طوع و ارادت غلام شد

از من به عشق روی تو می زاید این سخن

طوطی شکر شکست که شیرین کلام شد

ابنای روزگار غلامان به زر خرند

آن مدعی که دست ندادی ببند کس

این بار در کمند تو افتاد و رام شد

شرح غمت به وصف نخواهد شدن تمام