زنهار که چون می گذری بر سر مجروح

هرگز قدمی پیش تو رفتن نتواند

دنبال تو بودن گنه از جانب ما نیست

با غمزه بگو تا دل مردم نستاند

وز وی خبرت نیست که چون می گذراند

بخت آن نکند با من سرگشته که یک روز

همخانه من باشی و همسایه نداند