به دست رحمتم از خاک آستان بردار

و گر نبینمت آن روز هم به شب ماند

جفا و سلطنتت می رسد ولی مپسند

که گر سوار براند پیاده درماند

که گر بیفکنیم کس به هیچ نستاند

چه حاجتست به شمشیر قتل عاشق را

حدیث دوست بگویش که جان برافشاند