بسی بگشت و غمت در دلم مقام گرفت

اگر چه همچو سگم هرزه لای می داند

ز فرقت تو نمی دانم ایچ لذت عمر

به چشم های کش دلربای می داند

کجا رود که هم آن جای جای می داند

به حال سعدی بیچاره قهقهه چه زنی

که چاره در غم تو های های می داند