کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 19

این لطف بین که با گل آدم سرشته اند

چهرهٔ سعدیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 16

    زین گلبنان هنوز مگر گل نچیده اند

    #
  2. 17

    عذر است هندوی بت سنگین پرست را

    #
  3. 18

    بیچارگان مگر بت سیمین ندیده اند

    #
  4. 19

    این لطف بین که با گل آدم سرشته اند

    انتخاب‌شده
  5. 20

    وین روح بین که در تن آدم دمیده اند

    #
  6. 21

    آن نقطه های خال چه شاهد نشانده اند

    #
  7. 22

    وین خط های سبز چه موزون کشیده اند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 19 از «غزل ۲۲۵ - اینان مگر ز رحمت محض آفریده اند...» است.