بر استوای قامتشان گویی ابروان

وین روح بین که در تن آدم دمیده اند

آن نقطه های خال چه شاهد نشانده اند

وین خط های سبز چه موزون کشیده اند

بالای سرو راست هلالی خمیده اند

با قامت بلند صنوبرخرامشان

سرو بلند و کاج به شوخی چمیده اند