زنهار اگر به دانه خالی نظر کنی

بسیار درفتاده و اندک رهیده اند

هرگز جماعتی که شنیدند سر عشق

نشنیده ام که باز نصیحت شنیده اند

ساکن که دام زلف بر آن گستریده اند

گر شاهدان نه دنیی و دین می برند و عقل

پس زاهدان برای چه خلوت گزیده اند