تو ز ما فارغ و ما از تو پریشان تا چند

آخر ای سنگ دل سیم زنخدان تا چند

خار در پای گل از دور به حسرت دیدن

تشنه بازآمدن از چشمه حیوان تا چند

گوش در گفتن شیرین تو واله تا کی