عجب از چشم تو دارم که شبانش تا روز

حیف باشد که بگیرند و دگر بگذارند

نه من از دست نگارین تو مجروحم و بس

که به شمشیر غمت کشته چو من بسیارند

خواب می گیرد و شهری ز غمت بیدارند

بوالعجب واقعه ای باشد و مشکل دردی

که نه پوشیده توان داشت نه گفتن یارند