که از لطافت خوی تو وحش نگریزند

دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

هزار فتنه به هر گوشه ای برانگیزند

چگونه انس نگیرند با تو آدمیان

چنان که در رخ خوبان حلال نیست نظر

حلال نیست که از تو نظر بپرهیزند

غلام آن سر و پایم که از لطافت و حسن