به سر سزاست که پیشش به پای برخیزند

چنان که در رخ خوبان حلال نیست نظر

حلال نیست که از تو نظر بپرهیزند

غلام آن سر و پایم که از لطافت و حسن

تو قدر خویش ندانی ز دردمندان پرس

کز اشتیاق جمالت چه اشک می ریزند

قرار عقل برفت و مجال صبر نماند