سخن چند گویم ز فرزند و چیز

جز او نیز چندی دلیر و جوان

که در جنگ سیر آمدند از روان

ازین پس مرا بیم جانست نیز

به پیروزگر بر تو ای پهلوان

که از من نباشی خلیده روان

ز خویشان من بد نداری نهان