و آنان که به دیدار چنان میل ندارند

و اینان همه قلبند که پیش تو لسانند

آنان که شب آرام نگیرند ز فکرت

چون صبح پدیدست که صادق نفسانند

سوگند توان خورد که بی عقل و خسانند

دانی چه جفا می رود از دست رقیبت

حیفست که طوطی و زغن هم قفسانند