مگر به خیل تو با دوستان نپیوندند

کجا روند اسیران که بند بر پایند

ز خون عزیزترم نیست مایه ای در تن

فدای دست عزیزان اگر بیالایند

مگر به شهر تو بر عاشقان نبخشایند

فدای جان تو گر جان من طمع داری

غلام حلقه به گوش آن کند که فرمایند