نسیم باد صبا بوی یار من دارد

گمان مبر که برآید ز خام هرگز دود

چو هر چه می رسد از دست اوست فرقی نیست

میان شربت نوشین و تیغ زهرآلود

چو باد خواهم از این پس به بوی او پیمود

همی گذشت و نظر کردمش به گوشه چشم

که یک نظر بربایم مرا ز من بربود