به صبر خواستم احوال عشق پوشیدن

چو باد خواهم از این پس به بوی او پیمود

همی گذشت و نظر کردمش به گوشه چشم

که یک نظر بربایم مرا ز من بربود

دگر به گل نتوانستم آفتاب اندود

سوار عقل که باشد که پشت ننماید

در آن مقام که سلطان عشق روی نمود