سعدی سپاس دار و جفا بین و دم مزن

گم کرده دل هرآینه در جست و جو بود

بر می نیاید از دل تنگم نفس تمام

چون ناله کسی که به چاهی فرو بود

کز دست نیکوان همه چیزی نکو بود