همه عالم سخنم رفت و به گوشت نرسید

رفت خواهی عجب ار مورچه در پا نرود

باغبانان به شب از زحمت بلبل چونند

که در ایام گل از باغچه غوغا نرود

آری آن جا که تو باشی سخن ما نرود

هر که ما را به نصیحت ز تو می پیچد روی

گو به شمشیر که عاشق به مدارا نرود