ماه رخسار بپوشی تو بت یغمایی

آری آن جا که تو باشی سخن ما نرود

هر که ما را به نصیحت ز تو می پیچد روی

گو به شمشیر که عاشق به مدارا نرود

تا دل خلقی از این شهر به یغما نرود

گوهر قیمتی از کام نهنگان آرند

هر که او را غم جانست به دریا نرود