آفرین کردن و دشنام شنیدن سهلست

مبر ای یار که ما از تو نخواهیم برید

از تو با مصلحت خویش نمی پردازم

که محالست که در خود نگرد هر که تو دید

چه از آن به که بود با تو مرا گفت و شنید

جهد بسیار بکردم که نگویم غم دل

عاقبت جان به دهان آمد و طاقت برسید